Pastoraal team

Samenstelling pastoraal team

Voor de Catharinaparochie is een pastoraal team aangesteld, dat in opdracht en met zending van de Bisschop van Breda de algemene pastorale taken voor de geloofsgemeenschappen verricht. Het team bestaat uit de volgende personen:
Han Akkermans, pastoor
sinds 2017
 .
"Ik heb wel iets met Oosterhout"

Dat was mijn spontane reactie toen bisschop Jan Liesen mij vroeg of ik pastoor van Oosterhout wilde worden. Tegelijk besefte ik dat mijn komst naar Oosterhout niet zonder meer "terug naar Oosterhout" is. Oosterhout is veranderd en ik ben veranderd sinds ik er vroeger gewoond heb. Nostalgie is een herkenbaar gevoel, maar is een slechte raadgever als het gaat om beleid voor de toekomst van de kerk in Oosterhout, Den Hout, Oosteind en Dorst.

Mijn oudst bekende voorvader, ene Willem Akkermans, had rond 1600 een boerderij in Uilendonk (Oosteind). Vanaf de 18e eeuw is de familie actief in de boomkwekerij. Ik zelf ben geboren in Groesbeek bij Nijmegen, en kwam op 13-jarige leeftijd in 1968 naar Oosterhout. Met veel genoegen heb ik het St. Oelbertgymnasium doorlopen. In 1976 ben ik ingetreden in de St. Paulusabdij, waar ik mijn spirituele vorming heb ontvangen, iets waarvan ik sindsdien de vruchten mag plukken. De abdijgemeenschap heeft me ook de gelegenheid gegeven om in het buitenland, in Frankrijk, in Rome en de V.S., te studeren.

In 1994 ben ik me, in overleg met bisschop Ernst, op het pastoraat gaan richten. Van 1994 tot 2006 heb ik gewerkt in zieken- en verpleeghuizen in Breda. Zo kwam ik ook regelmatig in het ziekenhuis aan de Pasteurlaan. Vanwege het tekort aan priesters in de parochies vroeg bisschop Muskens mij om pastoor te worden. Mijn eerste benoeming, in 2006, was in de regio Halsteren, het grensgebeid van Zeeland en Brabant. Ik heb daar precies zeven jaar met plezier gewerkt. In die tijd was ik ook betrokken bij Mediavieringen van KRO/RKK. Na zeven jaren Halsteren e.o. kwam bisschop Liesen met een vraag. Zo ben ik vanaf 1 september 2013 pastoor van Roosendaal en Nispen.

Toen bisschop Liesen mij sprak over Oosterhout was mijn tweede reactie: " Maar ik ben nog maar zo kort in Roosendaal!" Drie jaar is inderdaad te kort om beleid echt tot uitvoering te brengen. Ik moet een werk-in-aanbouw loslaten. De fusie van de parochies hier in 2014 is geslaagd, maar de nieuwe parochie staat nog voor moeilijke beslissingen, vooral waar het gaat om gebouwen. Dat is trouwens in heel ons bisdom en dus ook in Oosterhout aan de orde.

Bij de 100e verjaardag van mijn moeder in 2012 is in Oosterhout een boom geplant. Ik hoop die boom nog lang te zien bloeien en groeien in Oosterhoutse grond!

Han Akkermans

Stefan Lange, diaken
sinds juli 2017

Als gehuwd permanent diaken ben ik sinds 1991 gehuwd met Karin en wij zijn de trotse ouders van drie dochters. De weg naar het diaconaat en Oosterhout had ik in mijn jonge jaren niet verwacht. Hoewel het geloof altijd een rol heeft gespeeld in mijn leven, en er terugkijkend altijd iets van een roeping merkbaar was, koos ik voor een ander leven.

In 1987 verruilde ik mijn geboortestad Groningen voor Breda om een opleiding te volgen aan de KMA. Door een ongeval kon ik mijn opleiding niet afmaken en besloot een werktuigbouwkunde-opleiding te volgen aan de avond-HTS in Breda. Dit deed ik naast mijn gewone werk als tekenaar/ constructeur. Na het afstuderen groeide ik door naar de functie van projectmanager.

Het werk als projectmanager beviel  wel, maar toch knaagde er iets. Door een pastoraal gesprek dat Karin vanuit haar studie theologie met mij hield, werd het voor ons duidelijk dat ik mogelijk geroepen werd voor een ander leven. Om dit te onderzoeken melde ik mij aan op de Priester- en Diakenopleiding Bovendonk en begon daar in 2010 met mijn vormingstraject.

Gaandeweg het vormingstraject raakten we als gezin meer betrokken bij de Gemeenschap Chemin-Neuf in de Paulus-abdij en werd de oecumene een belangrijker drijfveer in mijn leven. Dit wil echter niet zeggen dat ik een precieze verwachtingen heb van de toekomst. Als ik mijn toekomst heel concreet invul, sluit ik me misschien af voor een aantal mogelijkheden. Ik wil echter open staan voor datgene wat God van me vraagt: ik wil Zijn werken doen in plaats van te werken vóór God.

Vanuit een Ignatiaanse spiritualiteit hoop ik als diaken de vreugde van het geloof te kunnen vieren en door te geven.

Annemiek Buijs-Tuytelaars
sinds 2018

Mijn naam is Annemiek Buijs-Tuytelaars. Ik ben getrouwd met Marius en samen hebben we drie prachtige kinderen: Anna (9), Bram (7) en Stijn (5). Twee blondjes en een rooie. Na ons huwelijk ben ik met Marius in Etten-Leur neergestreken en ik voel me daar erg thuis.
Ik ben geboren en getogen als een echt grensgeval uit een Vlaamse moeder en een Nederlandse vader in Baarle-Nassau en heb daar ook mijn plek gevonden in het parochieleven. Ik heb een broer die een paar jaar ouder is.

Werkzaamheden
De laatste tien jaar heb ik gewerkt in de Bernardusparochie in Oudenbosch en omstreken. Mijn pastorale opdracht bestond in deze parochie uit twee kernwoorden: kind en gezin. Hierbij hoorden o.a. de volgende werkzaamheden: catechese rondom doop, eerste communie en vormsel, het opzetten van kindervieringen door heel de regio, catechese voor jonge ouders en het onderhouden van contacten met basisscholen in de regio. Ik heb dit werk tien jaar met veel plezier gedaan. In de Bernardusparochie zijn mijn kinderen opgegroeid en voelen ze zich thuis. Het laatste jaar merkte ik dat het tijd was voor verandering. Een nieuwe plek met een nieuwe uitdaging en nieuwe energie. Ik hoop dit te vinden in de Catharinaparochie.

Ook hier bestaat mijn pastorale opdracht uit de twee kernwoorden: kind en gezin. Er komt ook een nieuw woord bij: diaconie. Naast de pastorale opdracht rondom eerste communie en vormsel en het hernieuwen van de contacten met de scholen hoop ik een rol te spelen in de verbinding van jonge gezinnen met de diaconale kant van de kerk.
In dit laatste stukje van mijn pastorale opdracht valt er veel te pionieren en op te bouwen. Dit zijn twee woorden waar ik van hou. Dingen uitzoeken, mensen met elkaar verbinden en nieuwe activiteiten opbouwen met mensen uit de parochiegemeenschap en daarbuiten.

Tenslotte
Om mijn nek hangt een tau-kruisje. Het symbool dat verwijst naar Franciscus en Clara van Assisi. Tijdens mijn studietijd in Nijmegen heb ik kennisgemaakt met de franciscaanse spiritualiteit door mijn kerkelijk thuis te vinden bij het Clarissenklooster de Bron in Nijmegen. Ik vertel wat deze spiritualiteit voor mij betekent als er een aanleiding voor is. Het heeft in ieder geval te maken met eenvoud, broeder- en zusterschap en openstaan voor wat er op je levensweg op je pad komt.

Zo sta ik open en heb ik veel zin in mijn nieuwe pastorale taak in de Catharinaparochie in Oosterhout. Ik kijk erna uit om nieuwe mensen te leren kennen en samen met pastoor Han Akkermans en diaken Stefan Lange te werken aan de toekomst van de Catharinaparochie.

Tot ziens!
Annemiek Buijs-Tuytelaars

Reacties kunnen niet achtergelaten worden op dit moment.