Overweging Hemelvaart

De overweging van Diaken Peter Hoefnagels voor Hemelvaart.

Hemelvaart overweging 2020 ORTS

Lezing: uit de Handelingen van de Apostelen, hoofdstuk 1, verzen 1-11

fotograaf: Falco via Pixabay

Toen de Rus Joeri Gagarin in 1961 de eerste ruimtevlucht had gemaakt, zei hij bij zijn terugkeer op aarde, dat hij daar hoog boven in de ruimte geen spoor had ontdekt van God of van de hemel. Onttrokken aan de zwaartekracht van het aardse had hij daarboven het hemelse niet ontdekt. En, sindsdien, aan het begin van de ruimtevaart is voor ieder definitief duidelijk dat je door op te stijgen als een raket nooit in levenden lijve voor de hemelpoort komt te staan.

En dan lezen we in de lezing uit de Handelingen van de apostelen dat Jezus werd weggenomen naar de hemel, en ten aanschouwen van hen, werd omhoog geheven.

Hoe moeten we ons dat voorstellen? Los van de zwaartekracht? Als een ruimtevaarder? Kunstenaars in alle eeuwen wisten er wel raad mee. Christus, opstijgend , zijn voetafdruk nog op aarde of zijn voeten nog zichtbaar in een wolk.

Hoe moeten wij Christus Hemelvaart voorstellen in ons leven?

De filosofe Simone Weil, die leefde in de vorige eeuw, schreef ooit eens in haar werken: er zijn twee krachten die het heelal regeren: licht en zwaartekracht. De zwaartekracht is alom bekend. Die ervaren we dagelijks aan den lijve. Zij houdt alles stevig in haar greep, laag bij de grond. Aan haar macht is niet te ontkomen. We proberen het wel. De polsstokhoogspringer overwint na veel training even haar dominerende kracht. Ook de lichtvoetige balletdanseres lijkt deze een moment te overstijgen. Maar allebei komen weer met beide benen op de grond. Zij belanden gegarandeerd weer binnen de schoot van de zwaartekracht. Nee, deze kracht laat niemand ontsnappen. Zij houdt alles en allen stevig in de houdgreep. De zwaartekracht wordt door Simone Weil gebruikt voor alle motieven die de mens laag bij de grond houden, die hem een mens-onwaardig leven doet leiden.

Zo noemt zij: de luiheid, die profiteert van de inspanning en dienstbaarheid van anderen, de handigheid en sluwheid die anderen uitbuit, de machtswellust die onderdrukt, de dorst naar geld die zelfs in mensen handelt

Deze vormen van zwaartekracht kennen geen liefde tot de medemens en tot God, de schepper van hemel en aarde. Zwaartekracht als boze, als duivelse kracht. Het leven in de wereld wordt vaak geregeerd door de dingen die de mensen omlaag trekken.

Maar soms zijn er van die momenten in de geschiedenis waarin dit doorbroken wordt, door een soort hemels, bovennatuurlijke tussenkomst.

Zo mogen we de geboorte van Jezus Christus zien; God begeeft zich onder de mensen, van bovengekomen, op aarde geleefd en weer terug naar de hemelse Vader, Zijn Hemelvaart, de opwaartse beweging ; het feest dat wij vandaag vieren.

Tijdens zijn leven heeft Jezus voortdurend aan die opwaartse beweging van mensen gewerkt, gestalte gegeven. Hij deed blinden zien, doven horen, lammen lopen, allen die met schuld beladen waren sprak hij vrij. Hij is het ware licht dat ieder mens die in deze wereld komt wil verlichten. De evangelist Johannes zegt het treffend: aan allen die Hem aanvaarden gaf hij het vermogen kinderen van het Licht, kinderen van genade, van God te worden.

Ook na Hemelvaart, na zijn vertrek, is het de heilige Geest die mensen helpt kinderen van het licht te worden.

Wie zijn leerling wil zijn geeft hij nog steeds genadekracht en licht om de duisternis van de zwaartekracht te overwinnen.

En leerlingen zijn geen neutrale toeschouwers, want ook wij staan nu in het leven waar er strijd is tussen zwaartekracht en het Licht.

Hebben we oog voor die ander die we anders over het hoofd zien, hebben we een open oor voor degenen die het moeilijk heeft, hebben we zorgende handen voor wie dat kan gebruiken, zeggen we ‘sorry’ als we ons in iemand vergist hebben?

Jezus roept ons op hem te volgen en om te leven vanuit de verrijzeniskracht, het licht dat ons optilt. Staan we ervoor open voor Gods genade die van gene zijde op ons toekomst?

Deze meimaand mogen we ons spiegelen aan Maria en aan haar woorden: Heer wat wilt ge dat ik doe, mij geschiedde naar uw woord.

Steeds als we samenkomen in zijn naam worden we iedere keer uitgenodigd opnieuw antwoord te geven op die vraag; Heer wat wilt ge dat ik doe, opdat we kinderen van het licht worden en blijven.

Amen.

Diaken Peter Hoefnagels

 

Reacties kunnen niet achtergelaten worden op dit moment.