Het verhaal Wie is God voor mij? Wie is God voor ons?

Dat was de titel van de door Kees Maas en zuster Elia Niele verzorgde inspirerende en zinvolle avond op dinsdag 14 mei in de Verrijzeniskerk. Een avond in de cyclus Het Verhaal Centraal van de Catharinaparochie.

Onze tijd lijkt een tijd te zijn van Godverlatenheid. God is weggesaneerd uit onze maatschappij. Door de scheiding van kerk en staat, door de secularisatie lijkt het alsof Hij voorgoed verdwenen is. Noem maar op: God is dood of God is verdwenen. In de jeugdjaren van Kees en Elia was Hij alomtegenwoordig. Maar ook in ons eigen leven kan Hij afwezig zijn. Ik hoor mensen zeggen: “Ik kan niet meer bidden! ‘Hij zegt mij niks meer! God is helemaal niet meer ervaarbaar’. Vanavond mogen we opnieuw naar God kijken. Misschien zijn wij het beeld van God, dat we vroeger hadden, ontgroeid. De mensheid is steeds op zoek geweest naar God. Blijkbaar bestaat er zoiets als een oerverlangen. Mensen blijven zoeken naar die God.
Wie is God ?
Wie is de Grote aanwezige?
Wie is de Grote afwezige?
Geeft Hij het oerverlangen naar de zin van het leven?

Met prachtige beelden vertellen Elia en Kees over het visioen van Mozes, een Godservaring. ‘Mozes en de brandende braamstruik’. Enkele opmerkingen bij het visioenverhaal: Mozes wordt bij naam genoemd. De verwondering is er! God openbaart zich! God laat zich zien als een krachtig alleen zijn. God is op zoek naar Mozes, naar mij, naar ons! Contemplatie en actie horen bij elkaar! God is een mysterie! Veraf en toch dichtbij. Kees vertelt daarna het ontroerende verhaal van Coco, de nar! Coco ‘schildert’ een leeg doek! Uit het verhaal blijkt dat mensen hun eigen getuigenis van God hebben! En dat is ontroerend. Daarna vertellen sommige aanwezigen hun getuigenis over God!
De hele waarheid is niet te achterhalen.
We blijven onrustig.
Voor Coco is het een wit schilderij!
Het is nooit helemaal toereikend, het blijft een mysterie.
God is een liefhebbend vraagteken.
Fijn dat ik erbij mocht zijn.

Fred van Nunen

 

Volgende week dinsdag 18 juni wordt weer een verhaal verteld. Het is het laatste verhaal van de voorjaarscyclus.
De ikoon ‘het Mandylion’ krijgt het verhaal van zuster Irene Kooijmans mee. Zij leeft in de zustergemeenschap van de Onze Lieve Vrouwe Abdij. Zij schildert vanaf 1993 ikonen en heeft zich verdiept in de wereld van de ikonen. In deze tweede bijdrage van zuster Irene gaan we op zoek naar de oorsprong van het gelaat van Christus. Hoe komt het dat we Christus op ikonen en schilderijen snel herkennen. Hoe is zijn beeld ontstaan. De ikoon ‘het Mandylion’ is het basisbeeld waarmee we deze ontdekkingstocht gaan ondernemen.
Let op zuster Irene vertelt haar verhaal in de ontvangstruimte (het hoofdgebouw dat men direct ziet wanneer men de poort binnenrijdt) van de Onze Lieve Vrouwe Abdij van de Zusters Benedictinessen: Zandheuvel 90 4901 HX Oosterhout en dus NIET in de Verrijzeniskerk.
Dit verhaal begint om 19:00 u (vanaf 18:45 u welkom voor koffie/thee). Na afloop kan iedereen die dat wil om 20:15 deelnemen aan de dagsluiting in de kapel. De dagafsluiting is rond 20:30 uur afgelopen.

Jong en oud zijn van harte welkom op dinsdagavond 18 juni. Indien vervoer een probleem is, dan kunnen wij u ophalen en thuisbrengen. Bel of mail daarvoor met de Verrijzeniskerk. Bel of mail daarvoor de Verrijzeniskerk (T 0162-453502 / info@verrijzeniskerkoosterhout.nl).

Voor nadere vragen en/of informatie kunt u contact opnemen met jos@verrijzeniskerkoosterhout.nl of 06-22418816.

Reacties kunnen niet achtergelaten worden op dit moment.