Kees Maas en Elia Niele presenteren in woord en beeld een prachtig Bijbelverhaal

“De minsten der mijnen “ Mattheus 25 is een van die teksten, die ons blijven intrigeren. “Wat je de minste der mijnen hebt gedaan, heb je aan Mij gedaan!“

Als we op het einde van ons leven “eindexamen“doen, zal het over deze tekst gaan. Juist in onze tijd vragen we ons af: “ Wie is dan wel die minste, waar het evangelie het over heeft? Als we het heel concreet maken, bij wie komen we dan uit? Wat is mijn houding tegenover deze minsten? Wie ben ik daar? Met welke grondhouding treed ik hen tegemoet? Hoe zie ik om naar sociaal kwetsbaren?

Dat zijn kernvragen, die bij mij echt binnenkomen als Kees en Elia ons op hun eigen fraaie wijze door het verhaal loodsen met prachtige poëzie, expressieve beelden en korte kernteksten.

Die vragen zorgen voor zelfreflectie, kijken naar jezelf en door die vragen proberen te beantwoorden kun je op weg zijn een goed mens te worden. Hoe reageer jij als mens; wat ga jij er concreet mee doen?

Een veelzeggend gedicht van Kris Gelaude

Wek in mij de stilte

om naar jouw verhaal te luisteren.

Stel mij vragen die tot overweging stemmen.

Geef mij redenen om het antwoord

in jou zelf te laten kiemen.

Vraag mij om vertrouwen dat onkreukbaar is.

Gun mij een overtuiging

waarmee ik ruggensteun kan bieden.

Verleen mij het voorrecht

om wat zwaar is mee te dragen.

En wanneer je eenzaam bent,

neem dan de kleine gave van mijn vriendschap

en mijn woord.

Geborgenheid ligt soms in stille dingen.

 

Een veelzeggend gedicht voor mij. Geborgenheid ligt soms in stille dingen. Ik geloof dat ik daar niet in uitblink! Wel een inspirerend gedicht voor mij. Dit gedicht nodigt uit tot zelfreflectie.

Ook blijft bij mij het woord aandacht hangen.

Kees en Elia lezen:

Aandacht is eerbiedig.

Ze dringt zich niet op.

Ze kan wachten,

Ze laat vertrouwen groeien.

 

Aandacht is ontvankelijk.

Ze stelt zich open.

Ze leeft zich in.

Ze kan ontvangen.

 

Aandacht is tijd.

Ze neemt de tijd,

ze jaagt niet op.

Ze overhaast zich niet.

 

Aandacht is attent.

Ze ziet het kleine.

Ze vergeet niet.

Aandacht is trouw.

Ze blijft komen.

Ze houdt de lange duur vol.

 

Aandacht is aanwezigheid.

Ze kent de waarde van er zijn.

Ze weet stil te zijn.

Ze is eenvoudig.

Aandacht heelt onze wonden.

Gelukkig de mens die aandacht

schenkt en die aandacht ontvangt.

Marinus van den Berg

 

Totaal afhankelijk worden is het laatste en kostbaarste van leven. Jouw leven in de handen van een ander leggen.

Kan ik dat wel?

Kees en Elia, bedankt voor de inspirerende avond!

 

Fred van Nunen

Reacties kunnen niet achtergelaten worden op dit moment.