Mededeling 23 september pastoor H. Akkermans inzake seksueel misbruik

MEDEDELING op startzondag 23 september 2018 in de Basiliek st. Jan

Berichten over seksueel misbruik door priesters en andere medewerkers van de kerk komen de laatste tijd zeer frequent in de openbaarheid, ook de afgelopen weken weer. Dit bepaalt momenteel voor een belangrijk deel het beeld dat wij en anderen van de kerk hebben en dat beeld ziet er niet mooi uit. U en ik, we zijn erdoor aangedaan en uit ons evenwicht geraakt. We voelen pijn, verdriet en schaamte. We worden aangesproken op ons katholiek-zijn. De kerk, die ons dierbaar is, is erdoor beschadigd.

De Nederlandse kerkprovincie heeft in de afgelopen jaren weliswaar een aantal stappen gezet om misbruik te erkennen en te voorkomen: o.a. door het werk van de commissie Deetman, door betere screening van werkers in de kerk, door Verklaringen Omtrent Gedrag te eisen. Maar dat werk is nooit af: het aangedane leed wordt daarmee niet weggepoetst en het vertrouwen is daarmee niet herwonnen.

Wat staat ons katholieken, u en mij, nu als kerkgemeenschap te doen? Er zijn immers  belangrijke vragen die van buiten op ons afkomen en ons moeten bezig houden:

  • Is dít de kerk waartoe we behoren, waardoor we ons laten bepalen?
  • is dit het verhaal waar we voor staan: dat van een kerk die aangetast is?
  • Is dít het beeld van onze gemeenschap? misbruik, crisis, doofpotcultuur ?
  • Het gevaar de moed te verliezen is reëel …of niet?

Ik noem enkele punten om over te praten en aan te werken:

  • erkennen van wat er verkeerd is gegaan, niet wegkijken
  • erkennen dat de feiten lange tijd verdoezeld zijn

en dat reacties nog steeds halfslachtig overkomen,

  • erkennen van de pijn en de wonden

waarmee slachtoffers tot nu toe te maken hebben,

  • eerlijk zoeken naar de oorzaken van dit misbruik en manieren om het voorkomen,

maar daarnaast ook:

  • blijven getuigen dat ons gelovig zijn in de katholieke kerk

de moeite waard is,

  • blijven getuigen dat de kerk gedreven wordt door een sterk verhaal,

een blijde boodschap, waarvoor we ons niet hoeven schamen?

  • erkennen dat de kerk veel goeds heeft gedaan en nog steeds doet

in zorg, onderwijs, opbouw van onze samenleving.

  • erkennen dat onze kerk ons dierbaar is en blijft, dat we haar nodig hebben.

In de komende maanden willen we daarover een parochieavond houden om deze onderwerpen te bespreken. Het raakt ons te behoren tot een kerk die zoveel heeft uit te leggen. Het is delicaat om dit goed te bespreken, dat vraagt zorgvuldige aanpak. We laten u weten hoe en wanneer deze parochieavond  zal plaatsvinden.

Als uw pastoor wil ik u zeggen hoe belangrijk ik het vind dat de kerk een veilige plek is voor alle mensen, m.n. voor hen die kwetsbaar zijn en dan denk ik vooral aan de kinderen en de jongeren.

Pastoor Han Akkermans

Reacties kunnen niet achtergelaten worden op dit moment.